Realizm magiczny
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Czas trwania

Realizm magiczny narodził się w latach 20. XX wieku jako określenie tendencji w sztukach plastycznych. Szybko jednak przeniósł się do literatury.

Zasięg oddziaływania

Ta tendencja artystyczna narodziła się w Niemczech, szybko adaptując się w hiszpańskim obszarze językowym i stając jednym z głównych nurtów literatury Ameryki Łacińskiej.

Założenia

Realizm magiczny jest reakcją na niemiecki ekspresjonizm. W niektórych założeniach pokrywa się także z Neue Sachlichkeit (Nową Rzeczowością) - kierunkiem artystycznym z przełomu lat 20. i 30. XX wieku, który starał się obiektywnie przedstawiać świat.

Teoretycy i artyści tworzący w tym nurcie starali się tworzyć w oparciu o wyobraźnię. Czerpali inspirację z mitów, legend, opowieści, które opowiadały im babki i matki (jak to się stało w przypadku Gabriela Garcii Marqueza, autora powieści Sto lat samotności, za którą w 1982 roku otrzymał Literacką Nagrodę Nobla).

Najważniejszą cechą powieści realizmu magicznego jest opisywanie zjawisk z perspektywy „innej”, „magicznej” rzeczywistości, wprowadzenie do codziennej rzeczywistości elementów irracjonalnych, niezwykłych, tajemniczych.

Przedstawiciele

Przedstawicielami realizmu magicznego są przede wszystkim twórcy latynoamerykańscy, tacy jak:
- Alejo Carpentiera, Eksplozja w katedrze, Królestwo z tego świata (El reino de este mundo), Podróż do źródeł czasu (Los pasos perdidos)
- Argentyńczyk Jorge'a Luis Borges, autor Alefa (El Aleph) – zbioru opowiadań z 1949 roku.
- Jacques Stephen Alexis,
- Juan Rulfo, meksykański autor, mający na swoim koncie takie utwory, jak Równina w płomieniach (El llano en llamas 1953) czy Pedro Páramo (1955),
- Laureat Nagrody Cervantesa Carlos Fuentes,
- Isabel Allende – Dom dusz (La casa de los espritus), Opowieści Ewy Luny (Cuentos de Eva Luna),
- Italo CalvinoNiewidoczne miasta (Le città invisibili).

Najwybitniejszym przedstawicielem nurtu jest oczywiście kolumbijski powieściopisarz, dziennikarz i działacz społeczny, noblista Gabriel Garca Márquez, autor Stu lat samotności, Dwunastu opowiadań tułaczych czy Rzeczy o mych smutnych dziwkach. W jednym wywiadów, gdy opowiadał o początkach pisania w mało znanym jeszcze nurcie, wyznał
Mój najważniejszy problem polegał na zniszczeniu linii demarkacyjnej, która oddziela to co wydaje się być realne od tego co fantastyczne.


Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Kazimiera Iłłakowiczówna - życie i twórczość
2  But w butonierce Bruno Jasieński
3  Kabaret dwudziestolecia międzywojennego



Komentarze
artykuł / utwór: Realizm magiczny







    Tagi: