Realizm magiczny - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Czas trwania

Realizm magiczny narodził się w latach 20. XX wieku jako określenie tendencji w sztukach plastycznych. Szybko jednak przeniósł się do literatury.

Zasięg oddziaływania

Ta tendencja artystyczna narodziła się w Niemczech, szybko adaptując się w hiszpańskim obszarze językowym i stając jednym z głównych nurtów literatury Ameryki Łacińskiej.

Założenia

Realizm magiczny jest reakcją na niemiecki ekspresjonizm. W niektórych założeniach pokrywa się także z Neue Sachlichkeit (Nową Rzeczowością) - kierunkiem artystycznym z przełomu lat 20. i 30. XX wieku, który starał się obiektywnie przedstawiać świat.

Teoretycy i artyści tworzący w tym nurcie starali się tworzyć w oparciu o wyobraźnię. Czerpali inspirację z mitów, legend, opowieści, które opowiadały im babki i matki (jak to się stało w przypadku Gabriela Garcii Marqueza, autora powieści Sto lat samotności, za którą w 1982 roku otrzymał Literacką Nagrodę Nobla).

Najważniejszą cechą powieści realizmu magicznego jest opisywanie zjawisk z perspektywy „innej”, „magicznej” rzeczywistości, wprowadzenie do codziennej rzeczywistości elementów irracjonalnych, niezwykłych, tajemniczych.

Przedstawiciele

Przedstawicielami realizmu magicznego są przede wszystkim twórcy latynoamerykańscy, tacy jak:
- Alejo Carpentiera, Eksplozja w katedrze, Królestwo z tego świata (El reino de este mundo), Podróż do źródeł czasu (Los pasos perdidos)
- Argentyńczyk Jorge`a Luis Borges, autor Alefa (El Aleph) – zbioru opowiadań z 1949 roku.
- Jacques Stephen Alexis,
- Juan Rulfo, meksykański autor, mający na swoim koncie takie utwory, jak Równina w płomieniach (El llano en llamas 1953) czy Pedro Páramo (1955),
- Laureat Nagrody Cervantesa Carlos Fuentes,
- Isabel Allende – Dom dusz (La casa de los espritus), Opowieści Ewy Luny (Cuentos de Eva Luna),
- Italo CalvinoNiewidoczne miasta (Le città invisibili).

Najwybitniejszym przedstawicielem nurtu jest oczywiście kolumbijski powieściopisarz, dziennikarz i działacz społeczny, noblista Gabriel Garca Márquez, autor Stu lat samotności, Dwunastu opowiadań tułaczych czy Rzeczy o mych smutnych dziwkach. W jednym wywiadów, gdy opowiadał o początkach pisania w mało znanym jeszcze nurcie, wyznał
Mój najważniejszy problem polegał na zniszczeniu linii demarkacyjnej, która oddziela to co wydaje się być realne od tego co fantastyczne.


Geneza

Pierwszy raz terminu „realizm magiczny” użył niemiecki artysta Franz Roh na opisanie stylu Neue Sachlichkeit (Nową Rzeczowością) - kierunkiem artystycznym z przełomu lat 20. i 30. XX wieku, który starał się obiektywnie przedstawiać świat.

W latach 40. i 50. ponownie usłyszano o realizmie magicznym. Tym razem stało się to w Ameryce. Malarze Ivan Albright, Paul Cadmus, George Tooker określili tym mianem swoje dzieła, które były utrzymane w stylu bardzo realistycznym.

Choć nurt narodził się w Niemczech, szybko zaadaptował się w Ameryce Łacińskiej, stając się tam tendencją dominującą w literaturze. Pierwszymi utworami utrzymanymi w poetyce realizmu magicznego są Legendy gwatemalskie pisarza i poety gwatemalskiego, Laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1967 Miguela Angela Asturiasa (powstałe w 1930 roku) oraz Powszechna historia nikczemności Argentyńczyka Jorge Borgesa (1935).
Realizm magiczny rozkwitł, gdy zapanowała „moda” na latynoamerykańskich twórców.

Film

Choć realizm magiczny jest pojęciem związanym głównie z literaturą, to występuje on także w filmach. Wielu reżyserów z upodobaniem używa konwencji realizmu magicznego:
- Federico Fellini: Amarcord czy A statek płynie;
- John Boorman: Excalibur,
- Emir Kusturica: Czas cyganów, Underground, Życie jest cudem.

Do innych filmów, w których magia przeplata się z rzeczywistością, zaliczyć można takie dzieła, jak:
- Dramat komediowy Fisher King Terry’ego Gilliama z 1991 roku,
- Dramat Magnolia Paula Thomasa Andersona z 1999 roku,
- Dramat komediowy Amelia Jean-Pierre’a Jeuneta z 2001 roku,
- Dramat wojenny Czas apokalipsy Francisa Forda Coppoli z 1979 roku,
- Musical oparty na piosenkach Beatlesów Across the Univers Julie Taylor z 2007 roku.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Sanatorium pod klepsydrą streszczenie
2  Mieszkańcy - analiza i interpretacja
3  Kazimiera Iłłakowiczówna - życie i twórczość



Komentarze: Realizm magiczny

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: